چرا افراد مسن تر از موسیقی های جدید متنفر اند؟

شاید شما نیز با اینگونه سوالات مواجه بوده اید که

  • چرا والدینم موسیقی مورد علاقه من را افتضاح می دانند؟ 
  • این چه آهنگی است که فرزندم گوش می دهد؟ 
  • چرا دیگر موسیقی خوب تولید نمی کنند؟ 
  • چرا آهنگ های زمان ما جذاب تر و پر احساس تر بودند؟
  • چرا با دوستان قدیمی ام احساس نزدیکی عاطفی بیشتری دارم؟ 
  • و هزاران سوال دیگر که با خواندن مقاله زیر می توانید به پاسخ آن ها دست یابید.
وقتی نوجوان بودم، پدرم از موسیقی مورد علاقه من به شدت بیزار بود و آن را فقط مجموعه ای از صداهای گوش خراش می دانست. در حالی که تصور می کرد موسیقی ای که خودش گوش می دهد بسیار زیباست. این نگرش تا آخر عمرش ادامه داشت و حتی وقتی ٨٠ ساله بود، یک بار به من گفت: “میدانی که موسیقی های امروزی را دوست ندارم”. مشخص است که این ویژگی فقط از آن پدر من نبوده است. زیرا حالا که سنم بالاتر رفته است بارها از همسالان خودم می شنوم که می گویند: “نسل جدید موسیقی خوب تولید نمی کنند”. واقعا چه اتفاقی دارد می افتد؟ روانشناسان در تلاش بوده اند تا بدانند چرا افراد مسن تر از موسیقی های محبوب جدید بیزار هستند؟
واقعا چرا؟
سلیقه موسیقیایی از ۱۳ یا ۱۴ سالگی شروع به نمایان شدن می کند و اوایل ٢٠ سالگی این سلیقه ها شکل گرفته و تثبیت می شوند. در ٣٣ سالگی، شاید دیگر از گوش دادن به موسیقی جدید دست بکشیم و آهنگ های دوران نوجوانی، در میانسالی هم همچنان آهنگ های مورد علاقه مان باقی بمانند.
توضیح بیولوژیکی برای این تغییر وجود دارد. شواهدی وجود دارد مبنی بر اینکه توانایی مغز در تشخیص تفاوت های ظریف بین ریتم ها و ملودی ها با افزایش سن کاهش می یابد. بنابراین برای افراد مسن تر، آهنگ های جدید و نا آشنا ممکن است همگی یکسان به نظر برسند.
 

چرا افراد مسن تر از موسیقی های جدید متنفر اند؟ - آنسایکو

دلیل دیگر این امر را در روانشناسی اجتماعی می توان یافت. هر چقدر فرد در معرض چیزی قرار بگیرد، تمایل بیشتری به آن خواهد داشت؛ خواه انسان باشد، خواه ترانه یا تبلیغ. همه ما تمایل مان به کسانی که زمان زیادی با آنها بوده ایم یا تبلیغاتی که به مدت طولانی دیده و شنیده ایم، را تجربه کرده ایم.
دلیل دیگر این است که در سنین نوجوانی، احتمالاً زمان خاصی با احساسات بیشتر و قوی تر صرف گوش دادن به موسیقی یا تماشای فیلم ها شده و این کار قسمتی از برنامه رومزه می شود. حال آنکه در سنین بالای ٣٠ سال، افراد با مسئولیت های شغلی و خانوادگی بیشتر درگیر شده و فرصت کمتری برای گوش دادن به موسیقی های جدید دارند و اگر هم وقتی داشته باشند آهنگ های دوره نوجوانی را گوش می دهند که زمان بیشتری با آنها گذرانده اند.
تحقیقات  نشان داده است احساساتی که نوجوانان با موسیقی ها تجربه می کنند بسیار شدیدتر از احساساتی است که بعدا به وجود می آید و آن احساسات شدید با مرور خاطرات نیز زنده شده و در انتخاب علاقه مندی هایشان تاثیر خواهد گذاشت.
به دلیل تمام موارد ذکر شده، ممکن است آهنگ هایی که بسیار گوش می دهیم، در تمام سال های عمرمان جذاب و دوست داشتنی باقی مانده و با علایق والدین و فرزندانمان متفاوت باشند.
بنابراین اگر والدینتان آهنگ محبوب شما را دوست ندارند، مشکل از والدین شما نیست. این امر بخشی از یک فرایند طبیعی است که شما نیز زمانی با آن مواجه خواهید شد.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

آخرین مطالب

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email