وقتی کودک می گوید: “می خواهم خودم را بکشم” چه باید کرد؟

آیا تهدید به خودکشی را باید جدی گرفت یا خیر؟

در شرایط تهدید، والدین چگونه پاسخ دهند؟

“من می خواهم خودم را بکشم.” این وحشتناک ترین کلماتی هستند که والدین می توانند در هر سنی از کودک بشنوند. گرچه این کلمات همیشه به معنای پریشانی کودک است، اما میزان آن بسیار متفاوت است. بعضی اوقات کلمات بدتر از آن چه که هستند به نظر می رسند اما باید همیشه جدی گرفته شوند. در این شرایط کودک عصبانیت خود را به سمت خودش بر می گرداند.

چندی پیش تماس تلفنی از والدین یک دختر بچه چهار ساله دریافت کردم. در مهد کودک به معلمان گفته بود: “من می خواهم خودم را بکشم.” معلمان و مدیر بسیار نگران بودند. آنها از والدین خواستند ارزیابی فوری روانشناختی کودک را انجام دهند و والدین به من مراجعه  کردند.

وقتی با والدین آشنا شدم، فهمیدم که نوزادی به این خانواده اضافه شده است و آشکار شد که داشتن یک خواهر و برادر کوچکتر باعث ناراحتی این کودک چهار ساله شده است. قبل از تولد نوزاد، او به طور کلی کودکی آرام و ریلکسی بود. حالا او پدر و مادرش را مورد ضرب و شتم قرار می داد و به حرفهای آنان گوش نمی داد.

وقتی کودک می گوید: “می خواهم خودم را بکشم” چه باید کرد؟ - آنسایکو

من به تنهایی با کودک ملاقات کردم و از او پرسیدم منظورت از من می خواهم خودم را بکشم چیست؟! مشخص بود که او واقعاً مفهوم این کلمات را نمی دانست (شایداز کسی یا تلویزیون این عبارت را شنیده بود). اما احساساتش همان بود؛ او واقعاً از نحوه زندگی خانوادگی اش بسیار آشفته و مضطرب بود.

من از او پرسیدم آیا چیزی در خانواده او را آزار می دهد؟ وی گفت: “والدین من هیچ وقت برای من وقت ندارند. نوزاد تمام روز گریه می کند. من در اتاقم نشسته ام و منتظر مادر و پدر هستم، اما آنها هرگز نمی آیند”. او با ابراز تاسف گفت: ” او نیز ناراحت است که برای جلب توجه والدینش مجبور است با اذیت کردن نظرشان را جلب کند”. در گوشم زمزمه کرد که “من مطمئنم آنها مرا دوست ندارند.”

ما در مورد احساسات غم و خشم که کودکان بزرگتر به طور طبیعی هنگام تولد نوزاد جدید دارند صحبت کردیم و من به او کمک کردم تا در مورد احساساتش صحبت کند. او توانست به من بگوید که بسیار خشمگین است. کمک به کودک برای صحبت درباره خشمش بسیار مهم بود. در هر سنی، وقتی کودک می گوید: “من می خواهم خودم را بکشم”، کودک به طور کلی احساس می کند که نمی تواند اوضاع را کنترل کند، بنابراین خشم را به خودش بر می گراند. (بیشتر در کلام نه در عمل)

دلیل اصلی آسیب رساندن به خود که امروزه یکی از شایع ترین روش های ابراز وجود کودکان تبدیل شده است، این است که احساس قدرت و کنترل به کودک می دهد. هنگامی که کودک شروع به بیان احساس خود به صورت کلامی می کند کمتر احتمال دارد با آسیب رساندن به خودش احساساتش را بیرون بریزد. به همین دلیل ضروری است که کودک خود را هنگام افسردگی، وقتی صحبت از آسیب به خود می کند یا صحبت از خودکشی نزد متخصص ببرید.

من از این دختر کوچک پرسیدم که آیا او دوست دارد به والدین خود بگوید چه احساسی دارد؟ من او را بین والدینش روی نیمکت قرار دادم. من به او کمک کردم تا در مورد خشم، ترس و اندوه خود به والدینش بگوید و به والدین کمک کردم تا او را نسبت به علاقه خود مطمئن کنند. وقتی کودک به والدین می گوید چه چیزی او را آزار می دهد و آنها از او حمایت می کنند، کودک احساس دوست داشتن می کند و دیگر حس نمی کند تنهاست.

ما در مورد اینکه چگونه این کودک می تواند به والدینش نشان دهد که از تنها بودن در خانه ناراضی است و چه می تواند در این شرایط بگوید صحبت کردیم. او می تواند به آنها بگوید: “من عصبانی هستم”، “احساس می کنم مرا طرد کرده اید” یا “من نیاز به توجه دارم” و آنها به او کمک کنند.

شناسایی مشکل و کمک به کودک در بیان احساسات خود و برقراری ارتباط بین والدین و فرزند در این مورد بسیار مفید بود، همانطور که برای همه خانواده ها اینگونه است. همه آنها با لبخند زدن کلینیک را ترک می کنند.

در اینجا چند راهنمایی دیگر برای برخورد با فرزندتان وجود دارد اگر آنها بگویند: “من می خواهم خودم را بکشم.”

 همیشه آنها را جدی بگیرید، به خصوص در مورد بچه های بزرگتر که منظورشان را زیرکانه بیان می کنند و راه هایی برای صدمه زدن به خود می توانند پیدا کنند. این جملات، فریاد کمک خواهی است.

همیشه مثبت پاسخ دهید. به فرزند خود بگویید: “من شما را خیلی دوست دارم و هرگز نمی خواهم که اتفاقی برای شما بیفتد. بگذارید در مورد هر چیزی که شما را آزار می دهد صحبت کنیم و من به شما کمک خواهم کرد”. حتی اگر نگران هستید که برای خریدن کفش ورزشی شما را فریب می دهد تا از شما جواب رد نشنود. وقتی فرزندتان می گوید: “می خواهم خودم را بکشم” هرگز نگوئید: “بسیار خوب ادامه بده”.

وقتی کودکان نیازهایشان را فوری بیان می کنند، آن احساسی شبیه مرگ و زندگی است. تشخیص دلیل می تواند دشوار باشد. غالباً این عبارت با کلمه “نه” مرتبط است. وقتی نوجوان شما ناامید است زیرا گفتید که او نمی تواند با دوستانش به کنسرت برود، ممکن است احساس ویران شدگی و خشم فراوان کند. احساس ناتوانی در به دست آوردن آنچه او می خواهد می تواند منجر به گفتن “من می خواهم خودم را بکشم” شود.

اگر می دانید فرزند شما ناراحت است زیرا درخواستش مانند رانندگی با ماشینتان را رد کرده اید، از ناامیدی وی حمایت کنید. به او بگویید “من می دانم که ناراحت هستی. سپس خواسته اش را تایید کنید. شما می توانید بگویید: “می توانم ببینم که می خواهی خیلی بد رانندگی کنی” و توضیح دهید که چرا او نمی تواند. ممکن است به او بگویید:  “من خیلی عجله دارم، باران می بارد و تو تازه گواهینامه گرفته ای.” به عنوان مثال، با یک راه حل سازش کارانه که می تواند شرایط را آرام کنید پیش ببرید مثلا بگوئید: “اگر فردا هوا خوب باشد به شما اجازه می دهم رانندگی کنید”.

در مورد جمله های گفته شده صحبت کنید. وقتی او تهدید به خودکشی کرد، از او بپرسید، “آیا واقعاً در فکر ضربه زدن به خودت هستی یا این که فقط عصبانی هستی که اجازه ندادم به مهمانی بروی؟ بهتر است به من بگوئی که بسیار عصبانی هستی، وگرنه من نگران می شوم. اگر احساس کردی که می خواهی به خودت آسیب برسانی، فوراً به من بگو. من دوستت دارم و نمی خواهم اتفاقی برایت بیفتد.”

اگر او بسیار آشفته است، از او سوال کنید که چرا اینقدر ناراحت است؟ مثلا می ترسد اگر او نرود، دوستان جدیدش را از دست بدهد یا ممکن است احساس کند شما هرگز به او اجازه نمی دهید به جایی برود. همیشه ارزشمند است که شرایط را ارزیابی کنید و دیدگاه او را نیز بدانید و از او حمایت کنید، اگر می خواهید که در خانواده تان سازگاری باشد.

اگر منشاء مشکل را نمی دانید، می توانید بپرسید: “آیا اتفاقی افتاده است که ناراحتت می کند؟ آیا کسی باعث رنجشت شده است؟ آیا کاری انجام داده ام که عصبانی ات کرده است؟ اگر بتواند در مورد احساسات خود صحبت کند و مورد حمایت قرار گیرد، دیگر نیازی به انجام عملی نخواهد بود.

وقتی کودک می گوید: “می خواهم خودم را بکشم” چه باید کرد؟ - آنسایکو

از فرزندتان بپرسید که آیا برنامه ای دارد. کودکانی که به طور جدی به فکر خودکشی هستند، غالباً راهی را برای انجام آن تصور می کنند. اگر آنها بگویند: “من قرص ها را در کابینت دارو بر می دارم”،  این یک هشدار جدی است و نیاز است به یک متخصص بهداشت روان، در اسرع وقت مراجعه کنید. اگر فرزند شما بسیار افسرده است یا احساس می کنید ممکن است اقدامی کند، شرایط را اورژانسی تلقی کنید و سریع نزد متخصص بروید.

به خاطر داشته باشید که بزرگسالان اغلب می گویند: “من قصد دارم خودم را بکشم”، بدون این که قصد پیگیری این موضوع را داشته باشند. بزرگسالان از عدم دستیابی به پیشرفت، از دست دادن یک رابطه یا به دست نیاوردن شغل مورد نظر، بسیار ناراحت می شوند.

با این حال، در مورد کودکان، ما باید مراقبت و هوشیار باشیم و زودتر پیگیر درمان شویم. زیرا آنها تمایل دارند که در احساساتشان غرق شوند، فاقد چشم انداز کافی از زندگی هستند و کمتر می توانند تکانه ها را کنترل کنند.

دوره کودکی و نوجوانی مراحل رشدی خاصی دارد که تغییر و تحولات سریعی به دنبال دارد و شرایط فرد با مرحله قبلی یا بعدی متفاوت است. این امر باعث می شود که والدین توجه ویژه به فرزندانشان و مسائل آنان داشته باشند. بهتر است قبل از مواجه شدن با مشکلات دانش برخورد با هر سن را به دست بیاورید تا با فرزندان زندگی شادتر و کم خطر تری را طی کنید. بدین منظور می توانید به آسانی از کارگاههای آموزشی آنلاین تیم تخصصی “آنسایکو” بهره ببرید. در صورت نیاز به مشاور در حیطه کودک و نوجوان نیز امکان دسترسی راحت به مشاوران ما وجود دارد. مشاوره آنلاین توسط این تیم برای شما در هر کجای دنیا فراهم شده است. کافی است که فقط بخواهید حامی علمی کودک و نوجوانتان باشید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

آخرین مطالب

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email