چه سنی برای تنها گذاشتن کودک در خانه مناسب است؟

چه فاکتورهایی را باید برای تنها گذاشتن کودکان در نظر گرفت؟

چه مدت می توان کودکان را تنها در خانه گذاشت؟

در بعضی از کشورها، تنها گذاشتن بچه ها در خانه موضوعی بحث بر انگیز و قانونی است. تنها در سه ایالت قوانینی وجود دارد که به طور واضح، سنین ۸، ۱۰ و ۱۴  را مناسب دانسته اند. در جاهایی نیز این تصمیم به والدین واگذار شده است.

محققان برای یافتن پاسخ دقیق، از ۴٨۵ مددکار اجتماعی نظر سنجی کرده و نتوانستند به پاسخ واضحی برسند. اغلب  آنها موافق بودند که تنها گذاشتن کودک زیر ۱۲ سال به مدت چهار ساعت یا بیشتر  در خانه می تواند نشانگر بی توجهی یا غفلت والدین باشد.

شیکنوز برای رفع این ابهام با چند متخصص از جمله روانشناسان، روان درمان گران، نویسندگان، والدین، مشاوران و حقوق دانان مشورت کرد. متأسفانه، هیچکدام از آنها نتوانستند به این سوالات پاسخ دقیقی بدهند و دامنه ی جواب ها بین ١٢ تا ١۵ سال بود (شایان ذکر است که هیچ یک از کارشناسان مواقق تنها گذاشتن کودک زیر ١٢ سال برای ساعات زیاد نبودند).

چه سنی برای تنها گذاشتن کودک در خانه مناسب است؟ - آنسایکو

والدین لازم است پیش از تصمیم گیری در مورد کودک خود، موارد زیر را در نظر بگیرند:

۱- سطح بلوغ

اولین مساله ای که باید در نظر گرفت، توجه به سطح بلوغ کودک است نه سنِ او. دکتر اریک هرمان،  روانشناس بالینی در بخش روانپزشکی و روانشناسی بیمارستان کودکان در میشیگان می گوید: “شما نمی توانید آنها را فقط به این دلیل که ١٢  یا ١٣ ساله اند در خانه رها کنید.” کودک می تواند در سن خاصی باشد اما باید دید که  آنها از لحاظ هیجانی و قضاوتی چند ساله اند؟ گاهی اوقات سن واقعی افراد با سن هیجانی و قضاوتی آنها تطبیقی ندارد.

دکتر نانسی شرمن، استاد برنامه ارشد آموزش مجازی دانشگاه بردلی می گوید: “کودک باید از لحاظ جسمی و روانی توانایی مراقبت از خود را داشته باشد و بتواند به موقعیت های استرس زای ناآشنا پاسخ مناسب بدهد.”

دکتر فران والفیش نویسنده کتاب “والدین خودآگاه” بیان می کند که استقلال، خودمختاری و آزادی با نمایش مداوم رفتار مسئولانه به دست می آید.

۲- آمادگی

موارد زیادی وجود دارد که نشان داده اند وقتی بچه ها تحت نظارت نیستند ممکن است اشتباهاتی رخ دهد. تحقیقات منتشر شده در ژورنال دانشمندان علوم پرستاری آمریکا نشان داد بچه هایی که اغلب در خانه تنها می مانند، درگیر رفتارهای خطرناک تر مانند مصرف مواد مخدر، الکل و رابطه جنسی می شوند. برخی از کودکان نیز بیشتر مستعد اضطراب و افسردگی می شوند.

شرمن می گوید: “والدین باید کودک را در جریان قرار دهند که کجا هستند و بایستی به او یاد بدهند که چگونه در هر زمان به آنها زنگ بزند. همچنین کودکان باید به لیست تماسهای اضطراری مانند اقوام نزدیک و دوستان خانوادگی دسترسی داشته باشند. و نیز بهتراست که کودکان از ایمنی در برابر آتش سوزی نیز آگاه باشند و حتی دوره هایی را نیز  بگذرانند. نسبت به انتظارات خود در مورد بیرون آمدن از خانه صریح باشید. آیا کودک شما مجاز به طبخ روی اجاق گاز یا در مایکروفر هست؟ در مورد دوش گرفتن یا استحمام چطور؟ آیا می توانند به تلفن یا زنگ درب پاسخ دهند؟ در صورت امکان چقدر حق استفاده از اینترنت را دارند؟ شرمن می گوید تهیه لیست فعالیت ها می تواند به جلوگیری از کسالت و نقض قانون کمک کند. آمادگی با ارتباط شروع می شود.

https://images.prismic.io/netmums/14f9d4233f3111d4e473c3c318ea5e4818fb928f_little-girl-looking-out-of-window.jpg?auto=compress,format

هنگامی که قوانین اساسی را تنظیم کردید، وقت آن است که تمرین را شروع کنید البته به آرامی پیش بروید؛ مثلا می توان آموزش ها را از نیم ساعت شروع کرد. هرمان می افزاید: “هرچه بیشتر تمرین کنید، کودک تان مستقل تر خواهد شد”. “اعتماد به نفس را نمی توانید بدون اقدام کردن به دست آورید”. “برای اینکه در شرایط مختلف دچار اضطراب شدید نشوید، باید بتوانید به نحوه ی انجام دادن کارهای مرتبط با آن شرایط خاص تسلط داشته باشید و از پس اداره کردن شرایط برآیید.”

با این اوصاف، سن مناسب برای  تنها گذاشتن کودک در خانه چه زمانی است؟ متاسفانه پاسخ قطعی نیست. والدین کودک خود را بهتر از همه می شناسند و آنها می توانند تعیین کنند در چه سنی فرزندشان به تنهایی (البته برای مدت زمانی کوتاه در روز )  در خانه بماند.

شما هنگام  تنها گذاشتن کودکانتان چه عوامل دیگری را مد نظر قرار داده اید؟ برایمان از تجارب خود بنویسید.

دیدگاه‌ خود را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

مطالب مرتبط

آخرین مطالب

اشتراک گذاری

اشتراک گذاری در facebook
اشتراک گذاری در twitter
اشتراک گذاری در linkedin
اشتراک گذاری در telegram
اشتراک گذاری در whatsapp
اشتراک گذاری در email